PER(ŁA_SZT)UKI to coś więcej niż teatr, to spektakularna przestrzeń, w której historia spotyka się z nowoczesnością, a lokalna tożsamość zyskuje globalny wymiar. Inspirowany dziedzictwem Szczecina jako portowego „okna na świat”, który dostarczał skarby zamorskich krain, projekt przekształca tę ideę w dynamiczne centrum kultury- otwarte, dostępne i tętniące życiem. Projekt powstał we współpracy z zespołem Sung et Associés Architecture z Seulu - Korea Południowa. Razem przekraczamy granice i tworzymy projekty, które łączą lokalność z globalną wizją.
Perła sztuki - wspólna scena miasta
Teatr jako PERŁA SZTUKI przekracza granice budynku, stając się otwartą, demokratyczną przestrzenią dla miasta. Plac, tarasy i brzeg Odry tworzą ciągłą scenę, dostępną dla każdego - miejsce spotkań, obserwacji i współuczestnictwa. Warstwowa struktura architektury działa jak perła: gromadzi i przetwarza światło oraz znaczenia, by oddać je miastu w nowej formie. Nocą teatr staje się lampionem Szczecina - obecnym i pulsującym rytmem życia miasta. To architektura, która organizuje przestrzeń, buduje wspólnotę i wzmacnia tożsamość miejsca.
Relacja z miastem
Łasztownia przestaje być izolowaną wyspą, stając się integralnym punktem Szczecina. Most Kłodny ustanawia nową relację między Starym Miastem a rzeką. Spoglądając znad wody, pieszy napotyka pofalowany dach, którego geometria lśni niczym błyszcząca tafla Odry muskana światłem.
Rytm miejsca i nowa forma
Projekt teatru opiera się na idei akumulacji - przestrzeni, która gromadzi i przekształca energię miejsca, światło i działania artystyczne. Nawiązując do historii Łasztowni jako miejsca przechowywania, budynek staje się „perłą sztuki” - strukturą warstwową, w której pamięć, światło i kultura ulegają koncentracji i ponownemu ujawnieniu.
Obiekt obejmuje zróżnicowane funkcje: główną salę teatralną, sceny eksperymentalne, sale prób i warsztatów, zaplecze techniczne oraz otwarte foyer, tarasy i ogrody dachowe dostępne dla mieszkańców. Układ przestrzenny ma charakter ciągły - prowadzi użytkownika od przestrzeni miejskiej przez strefy publiczne do bardziej intymnych i skoncentrowanych wnętrz.
Organizacja opiera się na trzech stanach: koncentracji (sale teatralne), adaptacyjności (przestrzenie warsztatowe i sceny zmienne) oraz partycypacji (foyer, plac, dachy dostępne publicznie). Różne grupy użytkowników – widzowie, artyści i mieszkańcy – współdzielą budynek na różnych poziomach dostępności, co pozwala mu funkcjonować przez cały dzień.
Kluczowym elementem jest dach jako struktura filtrująca światło i integrująca funkcje techniczne oraz środowiskowe. Budynek działa jak instrument - porządkuje przestrzeń, reguluje światło i wpisuje się w rytm miasta, łącząc efektywność energetyczną z wyrazem architektonicznym.
Zaawansowane rozwiązania
Projekt wyróżnia się integracją zaawansowanych rozwiązań środowiskowych z architekturą o silnym wyrazie przestrzennym. Dach pełni funkcję aktywnej infrastruktury - dzięki technologii paneli fotowoltaicznych zintegrowanych ze strukturą budynku BIPV produkuje energię, jednocześnie filtrując światło i kształtując atmosferę wnętrz.
Zastosowano systemy pasywne i energooszczędne: naturalną wentylację opartą na efekcie kominowym w atrium oraz sterowanych klapach elewacyjnych, a także odwracalną pompę ciepła wspieraną geotermią, stabilizującą warunki termiczne budynku. Uzupełnia je zamknięty obieg wody - retencja deszczówki z dachu zasila pionowe ogrody, wspierając mikroklimat i ograniczając zużycie zasobów.
Dwuwarstwowy dach, który łączy funkcje konstrukcyjne, techniczne i świetlne, tworząc z budynku „instrument światła”. Przestrzennie obiekt wyróżnia się ciągłością - płynne przenikanie miasta, wnętrza i dachu zwiększa dostępność oraz jakość użytkowania, czyniąc teatr miejscem codziennym, a nie wyłącznie wydarzeniowym.
